درس امریکا از ایران


مدتها بود که دیگر به نوشتن دستم نمیرفت و ترک قلم کرده بودم ،شاید قلم‌فسردگی ، بیماری همه ما وبلاگ نویسان باشد که هر از گاهی به سراغ ما می‌آید.
می‌خواستم از مصر بنویسم ، کشوری که در خاطرات بیل کلینتون جفت ایران خوانده شده است ،جفت ایران از لحاظ تاریخ و تمدن و میل به بازیافتن تمدن گذشته .
اعتراض مردم در این کشور چه بگوییم با کمک دیگر کشورها و یا مستقل ، به ثمر نشست و پیروزی تاریخی را برایشان به ارمغان آورد.
اما آنچه مرا واداشت تا پس از مدتها دست به نوشتن ببرم ، تنها این پیروزی نبود بلکه شیوه و عملکرد امریکا در برخورد با این مسئله‌ی حساس بود .
بیایید حسنی مبارک را با شاه محمدرضا مقایسه کنیم ; هر دو متحد امریکا بودند و هر دو در اواخر حکومت خود مبتلا به سرطان بودند . این بیماری هردو را به شدت در تصمیم‌گیری‌ها سست کرده بود اما امریکا در ایران تا به آخر برای بقای شاه مقاومت کرد البته منظورم از سال 1973 سال ابتلای شاه به سرطان تا 1979 سال سقوط وی است اما در مورد حسنی مبارک ، با دیدن متزلزل بودن حکومتش وبیماری وی ، نخواست تا در کشور دیگری در خاورمیانه به عنوان دشمن شماره‌ی یک و شیطان بزرگ دیگری مطرح شود.
امریکا میدانست که یکی از دلایل اصلی سقوط شاه ایران همان بیماری وی بود که باعث سستی تصمیم‌گیری‌های وی شده بود و حالا دیگر نگذاشت تا کار مانند ایران به جای باریک بکشد و با دیدن اولین نشانه‌های تنزل در حکومت مصر به یاری حکومت بعدی شتافت تا بتواند بهتر وضعیت را در خاورمیانه کنترل کند.
این درس از ایران به آنان رسیده ،کشوری که در آن ملتش مدتهاست که برای آزادی مبارزه می‌کنند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: