تولد یک نماینده یا شاید یک رهبر جدید


خبر دستگیری ( همان حصر خانگی ) موسوی و کروبی شاید یکی از آن کابوس‌هایی بود که هم ما سبزها و هم حکومت دیکتاتور از ترس عواقبش می‌دیدیم . همیشه میگفتم اگر رهبرانمان را بگیرند ، دیگر چه کنیم ؟
اما اکنون من یکی دیگر کابوسی ندارم و اصلا از اینکه موسوی و کروبی به جای دیگری منتقل شده‌اند به آن شدت قبل ناراحت نیستم  زیرا خبر بسیار خوبی شنیدم :
احمد منتظری به رهبر ایران پیشنهاد تشکیل شورایی پنج نفره داد.
اصلا اصل خبر و اینکه آیا حکومت اینبار به حرف مخالفان گوش میدهد یا نه چندان مهم نیست، مهم تولد یک رهبر فراگیر دیگر است.
احمد منتظری را چندان نمی‌شناسیم و دلیلش هم مشخص است چون در سایه‌ی پدر گرانقدرش هیچگاه نمیتوانستیم او را بشناسیم . اما مطمئن هستم که مقبولیتش اگر بیشتر از موسوی و کروبی نباشد ، کمتر نیست.
درست است که این جنبش تا به اینجا هم بدون رهبری ِمنسجم ، بسیار خوب از پس دشواری‌ها بر آمده و توانسته خود را شاداب نگه دارد. و حتی می‌توان گفت که به رهبر احتیاجی ندارد ، اما حضور کسی که طیف کثیری از معترضان را نمایندگی کند همچون احمد منتظری میتواند در به ثمر نشستن این جنبش بسیار سودمند باشد.

از همه مهمتر که دیکتاتوران به خیال اینکه با حذف موسوی و کروبی میتوانند این جنبش را از حرکت بازدارند ، اما یادشان رفته که مشخصه‌ی این جنبش‌های ِنوین در « بی رهبر» بودن آنهاست. یا شاید بهتر است بگوییم بیشمار بودن رهبران، شبیه شعار  هرنفر یک رهبر .

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: